Tenaga boleh diperbaharui ditakrifkan sebagai tenaga yang dihasilkan
daripada sumber semulajadi yang diisi semula pada kadar yang lebih cepat
daripada yang digunakan.

Cahaya matahari dan angin adalah dua
contoh sumber semulajadi yang sentiasa boleh dijana kuasa semula. Sumber
tenaga boleh diperbaharui banyak terdapat di sekeliling kita. Arang
batu, minyak dan gas, sebaliknya, adalah sumber tidak boleh diperbaharui
yang terbentuk selama ratusan juta tahun.

Apabila bahan api fosil
digunakan untuk menjana tenaga, ia mengeluarkan gas rumah hijau yang
berbahaya seperti karbon dioksida. Tenaga boleh diperbaharui
menghasilkan pelepasan yang jauh lebih sedikit daripada pembakaran bahan
api fosil.

Beralih daripada bahan api fosil, yang kini menyumbang
sebahagian besar pelepasan, dan ke arah tenaga boleh diperbaharui
adalah penting untuk menangani bencana iklim.

Tenaga
boleh diperbaharui kini lebih murah di kebanyakan negara dan dapat
memberikan peluang pekerjaan tiga kali ganda lebih banyak daripada bahan
api fosil.

Dikelilingi oleh sumber tenaga boleh diperbaharui

Kira-kira
80 peratus daripada penduduk dunia tinggal di negara yang merupakan
pengimport bersih bahan api fosil; iaitu, kira-kira 6 bilion orang
bergantung kepada bahan api fosil dari negara lain, menjadikan mereka
tertakluk kepada kejutan dan krisis geopolitik.

Sumber tenaga
boleh diperbaharui, sebaliknya, tersedia di semua negara dan potensinya
masih belum direalisasikan sepenuhnya. Menurut Agensi Tenaga Boleh
Diperbaharui Antarabangsa (IRENA), tenaga boleh diperbaharui boleh dan
harus menyediakan 90 peratus tenaga elektrik dunia menjelang 2050.

Tenaga
boleh diperbaharui boleh membantu negara mempelbagaikan ekonomi mereka
dan melindungi diri mereka daripada perubahan harga bahan api fosil yang
tidak menentu, semuanya sambil memupuk pertumbuhan ekonomi yang
inklusif, pekerjaan baru dan pembasmian kemiskinan.

Tenaga boleh diperbaharui menjana pekerjaan

Setiap
ringgit yang dilaburkan dalam tenaga boleh diperbaharui menjana tiga
kali ganda bilangan pekerjaan berbanding satu ringgit yang dilaburkan
dalam bahan api fosil.

Menurut IEA, peralihan kepada pelepasan
sifar bersih akan menghasilkan peningkatan keseluruhan dalam pekerjaan
sektor tenaga. Manakala kira-kira 5 juta pekerjaan dalam pengeluaran
bahan api fosil mungkin hilang menjelang 2030, dianggarkan 14 juta
pekerjaan baru dalam tenaga bersih akan diwujudkan, menghasilkan
keuntungan bersih sebanyak 9 juta pekerjaan.

Tambahan pula,
perniagaan berkaitan tenaga memerlukan tambahan 16 juta pekerja, sebagai
contoh, untuk mengambil pekerjaan baru dalam pengeluaran kenderaan
elektrik dan peralatan yang sangat cekap, serta dalam teknologi
terobosan seperti hidrogen.

Ini bermakna menjelang 2030, lebih
daripada 30 juta pekerjaan dalam tenaga bersih, kecekapan dan teknologi
pelepasan rendah mungkin diwujudkan. Untuk memastikan tiada sesiapa yang
ketinggalan, peralihan yang adil mesti dipastikan dengan meletakkan
keperluan dan hak rakyat sebagai pusat peralihan tenaga.

MOHD ASRAF IBRAHIM merupakan aktivis pencinta alam sekitar dan pengamal keselamatan dan kesihatan pekerjaan di Malaysia.